De Amerikaanse verkiezingscampagne van 2009 wordt de duurste campagne ooit genoemd. Volgens opensecrets.org is er voor deze verkiezingen door alle kandidaten voor het eerst meer dan een miljard uitgegeven. Het werven van fondsen is voor Amerikaanse verkiezingscampagnes erg belangrijk. De presidentskandidaat met het meeste geld wint vaak de verkiezingen.
Ook nu lijkt dat weer waarheid te worden, want Obama ligt voor in de peilingen op McCain. Op dit moment ligt de verhouding op 50% voor Obama, 42% voor McCain en 8% weet het nog niet zeker. Obama heeft voor zijn campagne het meeste geld weten te verzamelen, zo’n slordige 400 miljoen dollar. McCain’s campagneteam moet het met heel wat minder doen, namelijk 170 miljoen dollar. Daar staat wel tegenover dat de Republikeinen wat meer geld in de partijkas hebben, 245 miljoen tegen 110 miljoen van de Democraten.
Wet In 1971 werd de Federal Election Campaign Act in het leven geroepen. Deze stelde alleen openbaarmaking van de campagne-inkomsten verplicht. Na 1974 werden de inkomsten en uitgaven van politieke partijen verder gelimiteerd. Maar twee jaar later moest deze wet door een uitspraak van het hooggerechtshof worden teruggedraaid. Het zou namelijk in strijd zijn met de grondwettelijke vrijheid van meningsuiting.
Soft en hard In de VS wordt bij de campagnefinanciering onderscheid gemaakt tussen ‘hard money’ en ‘soft money’. Het harde geld wordt direct gedoneerd aan de partij of aan de kandidaat zelf. Deze bedragen zijn onderhevig aan regulering. Zo mag een individu maar 2300 dollar schenken aan een kandidaat. Dit wordt gecontroleerd door de Federal Election Comittee.
527 Daarnaast is er ook sprake van ‘soft money’ en over dit zachte geld is de laatste jaren veel te doen geweest. Er gaat namelijk heel veel geld om in ‘soft money’. Dit geld mag niet rechtstreeks in de campagne van de Presidentskandidaat of spotjes worden gestoken. Het geld wordt door rijke mensen gedoneerd aan organisaties, bijvoorbeeld zogenaamde 527’s. Deze non-profitorganisaties lobbyen over bepaalde issues en die helpen om een kandidaat verkozen te krijgen. Het gaat dan bijvoorbeeld om organisaties die voor of tegen abortus zijn.
Joop van Vlerken
|