De geschiedenis van investeren in vastgoed begint in Nederland met het Bouwfonds. Dit was een semi-overheidsorganisatie, die kort na de Tweede Wereldoorlog geld moest opbrengen om goedkope woningen te bekostigen. Omdat gemeentes aandeelhouders waren, werd Bouwfonds Nederlandse Gemeenten de nieuwe naam.Het bouwfonds kon vanwege haar banden met rijksoverheid eenvoudig geld lenen van Bank Nederlandse Gemeenten; daarnaast werden subsidies opgehaald. Hierdoor zijn in heel Nederland huizen te vinden die hun oorsprong te danken hebben aan het bouwfonds.

 

Vanaf de jaren '80 werd de gesubsidieerde bouw afgebouwd, waarna in 1993 de Raad van Bestuur van het fonds besloot zich meer op commerciële projectontwikkeling te richten. Vanaf 1999 gingen alle Nederlandse gemeenten hun aandelen verkopen. Sinds 2005 is het Bouwfonds in handen van diverse bancaire instellingen (ABN Amro, Rabobank en SNS Reaal), waarmee het volledig commercieel is geworden. Vanaf 2006 is de Rabobank eigenaar geworden van Bouwfonds Holding, Bouwfonds REIM en Bouwfonds Ontwikkeling.

 

In 2007 kwam de vastgoedfraudezaak aan het licht die bekend werd as de ‘Klimopzaak'. De hoofdverdachte, Jan van Vlijmen, was destijds onderdirecteur van de afdeling commercieel vastgoed bij Bouwfonds. Hij wordt ervan verdacht samen met zijn oom honderden miljoenen te hebben ontvreemd van Bouwfonds en het Philips Pensioenfonds. Meerdere pensioenfondsdirecteuren zouden in ruil voor smeergeld vastgoed hebben gekocht en verkocht tegen zeer ongunstige prijzen.