De ware oorzaak van deze crisis ligt in de totaal scheef getrokken verhoudingen in de wereldeconomie. Onevenwichtigheden die – zeer kort door de bocht -  op het volgende neer komen. Sinds eind jaren ’70 is de sleeping giant China tot leven gekomen en heeft deze economie zich spectaculair ontwikkeld. In dertig jaar tijd is China zo hard gegroeid dat het land in de loop van 2010 de tweede economie van de wereld zal zijn. De Chinese exportmachine heeft de wereld overspoeld met relatief goedkope producten die vooral door de Amerikaanse consument werden gekocht. De enorme groei overspoelde China met liquiditeiten. Geld dat niet werd geconsumeerd maar vooral werd geïnvesteerd. Het werd belegd in met name Amerikaanse staatsobligaties. US Treasuries zijn immers de meest liquide belegging ter wereld. Maar de Chinezen steunden zo ook de dollar en hielden hun eigen munt – de yuan – goedkoop. Belangrijk voor de export. Tevens hielden zij de rente in de VS laag. Deze lage rente hield de  kredietverslaafde Amerikaanse consument gaande. Die kon zodoende producten blijven kopen die weer geproduceerd werden in China. Zo ontstond er een financieel stelsel waarin de twee grootmachten elkaar in een ijzeren houdgreep hielden. 

Deze enigszins kunstmatig laag gehouden rente in de VS en de rest van wereld was nu juist het fundament onder de huidige crisis. Geld werd te goedkoop en zette aan tot onverantwoorde speculaties. Banken waren in dit geheel niet de oorzaak maar zij faciliteerden dit ongezonde proces wel op ruime schaal. Door de lage rente konden kredietverlening, aandelen, bedrijfsobligaties, grondstoffen maar ook huizenprijzen wereldwijd naar grote hoogten stijgen. Deze aldus gecreëerde luchtbel moest natuurlijk eens uit elkaar klappen. Aldus geschiedde met een zwaar gehavend bankwezen en volslagen in paniek geraakte beleggers tot gevolg.  De grootste problemen lijken inmiddels verholpen door de grootschalige interventies van overheden en centrale banken. De bankbiljettenpers draaide op volle toeren en het financiële systeem werd overspoeld met liquiditeiten. Die moesten uiteindelijk wel hun weg vinden op de financiële markten. Zodoende was de huidige rally op de beurzen niet meer dan een A-B-C-tje hoewel blijkbaar voor veel professionele beleggers toch een verassing. De huidige rally zal nog wel enige tijd voortrazen tot ergens in 2010. Maar dan zal onvermijdelijk de bezinning volgen. Want aan de oorzaak van het probleem is nog niets gedaan.