Het aantal experts op het gebied van olie dat op BeursGorilla de hoge prijs hebben geanalyseerd is groot. Ook vandaag zijn weer records gebroken, die minder dan een jaar geleden door slechts een enkeling werden voorzien. De grote vraag blijft: waar is nu de duurzame lobby?

Ooit de film met Denzel Washington over Ruben 'Hurricane' Carter gezien? Een verhaal over een talentvolle bokser, die op de verkeerde plaats op het verkeerde moment was en daarvoor 20 jaar lang de bak in werd geslingerd. Hij zou drie mensen hebben vermoord, maar werd uiteindelijk vrijgelaten toen bleek dat de oorspronkelijke rechtzaak nou niet bepaald een beeld gaf van een Amerikaans rechtssysteem dat kleurenblind was.

Diverse prominenten hebben zich ingespannen om de Hurricane uit de bak te krijgen. Bob Dylan-fans onder u weten dat ook de zanger een nummer aan de bokser heeft gewijd en zo waren meer lieden in touw om Carter uit het gevang te halen. Uit de film is mij bijgebleven dat die mensen na een tijdje aandacht verloren voor het leed van de onschuldige. Dat na elke tegenslag in het bevrijdingsproces meer afhakers te bemerken waren. Totdat een enkeling de zaak weer oppakte, waren alle beroemdheden allang weer verdwenen uit de strijd. Zo gaat dat natuurlijk in veel situaties. We zijn allemaal net mensen en hoewel genoeg mensen vrij van hypes en modegrillen zijn, geldt dat niet voor het merendeel.

Maar wie de olieprijs naar recordhoogten ziet schieten, moet zich toch afvragen of de lobby voor het omschakelen naar duurzame energie nu niet het moment zou moeten aangrijpen om nog eens extra campagne te voeren. Consumenten, de industrie, iedereen voelt de oliedruk. Bovendien blijft het zwarte goud ook echt nog steeds troep, hoe je het ook went, keert of raffineert. Een tijdje geleden was Al Gore de held van de wereld. Blijkbaar heeft zijn oproep om samen het tij van klimaatsverandering te keren weinig effect gesorteerd. Het is namelijk al weer akelig stil aan het front.