Daarom is het vooral een nadere analyse van deze cijfers interessant. Wat meteen opvalt is de onverwacht sterke groei van de consumptieve bestedingen. De Amerikaanse consument zou volledig murw geslagen zijn. Niets is minder waar.  Waar de consument in het tweede kwartaal nog de hand op de knip hield besteedde hij in het derde kwartaal maar liefst 3,4 % meer. Dat had alles van doen met twee zeer succesvolle overheidsprogramma’s. Zo was daar in de eerste plaats het inmiddels stopgezette cash-for-clunkers waarbij Amerikanen hun oude barrel tegen zeer gunstige voorwaarden tegen een nieuwe auto mochten inruilen. De nieuwe auto’s vlogen de showrooms uit. En in de tweede plaats was daar het belastingvoordeel voor kopers van een nieuw huis. Ook dit was  een groot succes getuige het voorzichtig ingezette herstel op de huizenmarkt. 

Waar sceptici zich vooral zorgen over maken is waar de groei dan vandaan moet gaan komen als de helpende hand Uncle Sam er straks niet meer is? Als gevolg van de ingezakte huizenmarkt en de nog steeds oplopende werkloosheid was de Amerikaanse consument immers behoorlijk de weg kwijt. Waar moet een verdere groei van de bestedingen vandaan komen nu deze helpende hand wegvalt? Deze bestedingen vormen immers zo’n 70 % van de Amerikaanse economie. Dus hoe verder met de groei?  Wanneer de huizenmarkt zonder deze verdere steun weer inzakt en de werkloosheid blijft oplopen lijkt een nieuwe terugval van de Amerikaanse economie onvermijdelijk.

Opvallend waren echter ook de gestegen uitgaven aan kleinere producten en diensten. Bestedingen die niet het resultaat waren van overheidssubsidie. De consument gaf aanmerkelijk meer uit terwijl nota bene zijn besteedbaar inkomen daalde. Dat betekent dat hij fors minder is gaan sparen. Een teken dat het vertrouwen van consumenten in de toekomst is toegenomen. En daar hebben de autoriteiten hun hoop voornamelijk op gevestigd. Een voortgaand economisch herstel is voornamelijk gebaseerd op toenemend vertrouwen van de consumenten en beleggers in de toekomst.