Met een zekere opluchting en positiviteit spreken Steinebach en Van Kuijk dan ook hun analyses van de mondiale marktontwikkelingen uit. “Het herstel van de recessie is afgelopen jaar sneller en krachtiger verlopen dan verwacht”, aldus Steinebach. “Wat niet wil zeggen dat we onze ogen moeten sluiten voor eventuele risico’s. Vooral overheden en centrale banken moeten nu goed blijven optreden en op den duur hun economisch beleid weer normaliseren. Timing is daarbij heel belangrijk, om te voorkomen dat de inflatie oploopt. Het begin is gemaakt, overheden zijn gestopt met kopen, dit jaar moeten ze dus langzaam beginnen met het weer verkopen van financiële instellingen.”

In ieder geval zijn de economische vooruitzichten beter dan een jaar geleden, er is weer sprake van groei. Kanttekening daarbij is wel de verwachting dat die groei in de tweede helft van 2010 minder zal zijn. “Dan zullen we moeten inzetten op de winsten uit de eerste helft van het jaar”, stelt Steinebach. “Maar we bevinden ons in een krachtige fase van de conjuncturele cyclus: de inflatie is niet hoog en ook de rente blijft vooralsnog historisch laag.” Een opleving van wat meer risicovolle investeringen wordt daarom verwacht. Van Kuijk licht toe: “Na de verschuiving naar relatief veilige staatsobligaties zien we nu weer een verschuiving richting de risicovollere obligaties. Daar zijn een aantal redenen voor: het monetair beleid blijft ruim en de geldmarktrente laag, overheden moeten op het moment nog veel lenen en tegelijkertijd worden bedrijven weer gezonder.”

Omdat die bedrijven op weinig financiering vanuit het bankwezen hoeven te rekenen, zullen ze meer obligaties uitgeven. “Het aantal nieuwe debiteuren op de obligatiemarkt neemt daardoor ook toe”, verduidelijkt Van Kuijk. “En daarin zien wij kansen. Het advies van Mees Pierson is daarom om een onderwogen belang in obligaties te nemen, zowel in bedrijven als opkomende economieën.” Want die zogeheten emerging countries zijn belangrijke factoren geweest voor het huidige economische herstel, zo stellen de analisten. “Hun aandeel in het BBP van de wereld loopt op tot 35%, het aandeel in het mondiale marktkapitalisme is 13% en de economische structuur in die landen is sterk verbeterd”, zegt Van Kuijk. “Investeren in die landen heeft wellicht nog een hoger risico, maar betekent ook een hoger rendement.”

 

Draagkracht
Voor die investeringen in opkomende landen legt Mees Pierson de focus op vier thema’s. Van Kuijk licht de eerste toe: “De schulden in die landen zijn afgenomen en ze zijn minder afhankelijk van export. Bovendien bestaat de bevolking vaak uit veel jonge mensen, die steeds meer kunnen besteden. Kortom: de draagkracht van de lokale markten neemt toe.” Steinebach neemt de resterende thema’s voor zijn rekening. Zo noemt hij Brazilië als voorbeeld van een sterk gegroeid en stabiel land. “De huidige president voert een bedrijfsvriendelijk beleid, de welvaart is toegenomen en het land is rijk aan schaarse, maar gewilde grondstoffen.” Ook China gooit hoge ogen. “Dat land heeft een uitzonderlijk hoge groei doorgemaakt, met toename van de interne consumptie door een koopkrachtige middenklasse tot gevolg. Ook de regio profiteert daarvan, zoals Taiwan en Hong Kong.”

Landbouwgrondstoffen
Laatste thema waar Mees Pierson de aandacht op vestigt, is landbouwgrondstoffen. Steinebach: "De wereldbevolking zal de komende veertig jaar stijgen, vooral in die opkomende landen. Daarbij zullen steeds meer mensen naar stedelijke gebieden trekken.” Daarmee groeit de behoefte aan infrastructuur en voedselconsumptie, zo concludeert hij, waarmee de toch al beperkte landbouwgrondstoffen nog schaarser worden. “En schaarste betekent een bron van rendementen.” Kortom:  er liggen kansen. Niet alleen in die emerging countries, maar ook weer voor de wereldeconomie. Kernboodschap van MeesPierson is dus de (hernieuwde) bereidheid om meer risico te nemen. “Er blijven onzekerheden, maar we zijn weer een goede weg ingeslagen.”