Hoe heeft u de kredietcrisis en de gevolgen daarvan voorzien?

“Concreet heb ik die niet voorzien. Aan de hand van de door mij gebruikte werkwijze Cyclusanalyse kon ik echter wel concluderen dat die koerscorrectie zich zou aandienen. Die methode is ontwikkeld door de Amerikaan Raymond Merriman. Aan de hand van historische statistieken en de stand van de planeten kan ik patronen ontwaren en die toepassen op de beurs van vandaag. Met behulp van technische analyses als bevestiging controleer ik mijn bevindingen en betrek ik de patronen op de actuele markt. Ik had de correctie overigens iets eerder verwacht; het bijspringen van de centrale banken heeft het moment waarop de correctie kwam wat uitgesteld.”

Wat heeft de stand van planeten met de ontwikkelingen op de beurs te maken?

“Wie een historisch overzicht van de planetenstanden maakt en dat vergelijkt met de aandelenkoersen, ziet dat er veel overeenkomsten tussen de cycli van beide bestaan. De kunst is om de huidige stand van de planeten te koppelen aan de economische situatie. Daarbij wordt zoveel mogelijk informatie uit het verleden meegenomen.”

Hoe verklaart u dat die patronen oog hadden voor een incident als de kredietcrisis?

“Zaken als de kredietcrisis beschouw ik als fundamenteel nieuws. Dat zijn in feite de versterkers van de golfbeweging die in de patronen naar voren komt; het is dus niet zo dat dergelijke concrete gevallen vooraf te voorspellen zijn, maar de gevolgen ervan wel. Ik kon dus de koerscorrectie voorspellen, niet de oorzaak.”

Eerder gaf u aan tijdelijk uit de aandelen gestapt te zijn. Bent u al weer ingestapt?

“Ik heb momenteel weer wat aandelen in mijn portefeuille. Ik geloof dat we best een goede tijd op de beurzen tegemoet zullen gaan. Toch zal ik vermoedelijk voor het einde van 2008 weer afstand nemen. Het glas is nu weer even niet half leeg, maar half vol, er worden oplossingen aangedragen voor de crisis en tot en met het derde kwartaal zal het vertrouwen weer toenemen. Dat blijft echter niet eeuwig duren.”  

U verwacht slechtere tijden nadien?

“Ik verwacht een depressie mogelijk tussen 2010 en 2012. In de wereldgeschiedenis zijn drie gevallen bekend waarin de beurswaarde met 80 procent afnam. Het laatste significante dal deed zich voor in 1932, drie jaar na de crisis van ’29. Telkens werd die ineenstorting vooraf gegaan door een gevoel dat de slechte tijden voor altijd voorbij zouden zijn. Dit onverwoestbaar vertrouwen breekt de markten steeds op, met tussenpozen van 70 tot 75 jaar. Vanwege de lengte van zo’n cyclus is het lastig het precieze moment te bepalen. Niettemin was er destijds een te groot vertrouwen in de economie, wat nu feitelijk ook min of meer een rol speelt. Daarnaast speelt bij depressies nogal eens een soort van bankfraude een rol. De wijze waarop de hypotheekcrisis is ontstaan, zou dat nu kunnen zijn. Elke golfbeweging begint en eindigt in een dal en als we geschiedenis erop na slaan, wijst alles erop dat binnen anderhalf na 2010 een depressie onvermijdelijk is.”

Is dat tij nog te keren?

“Nee. Het vertrouwen in de markt zal gewoon weer herstellen en slechts een enkeling gelooft dat het misgaat of mis kan gaan. Hierdoor wordt de depressie wel uitgesteld, maar het moment waarop het misgaat komt steeds dichterbij. Ook mensen als Guy Boscart, Cees Smit en Willem Middelkoop hebben overigens al herhaaldelijk voor bepaalde gevaren gewaarschuwd, hoewel die met behulp van andere methodes tot dergelijke conclusies komen dan ik. Het feit dat zo veel mensen de gevaren afdoen of negeren, is trouwens mede de oorzaak van de uiteindelijke depressie, zoals al eerder vermeld.”