Veel beleggers voelen nog steeds de gevolgen van de kredietcrisis. Vooral in het jaar 2008 hebben zij het zwaar te verduren gekregen. Maar dat beleggers gedupeerd zijn tijdens de crisis is eigenlijk ook wel een beetje hun eigen schuld, stellen Arie Buijs en Dirk Gerritsen in hun boek ‘Eigen Schuld –Beleggingslessen uit de crisis’. Beleggers hebben teveel vertrouwd op experts en analisten en ze hebben de risico’s onderschat.
Hoogleraar Buijs (Utrecht, Nyenrode en Zuid-Afrika) en docent beleggingsleer Gerritsen (Utrecht) schetsen aan de hand van enkele wetenschappelijke onderzoeken die lessen die de belegger kan leren uit de crisis. Helaas maken ze hierbij in het boek niet een heel duidelijk onderscheid tussen de particuliere en de professionele belegger.
Vooral voor de beginnende particuliere belegger bevat het boek veel nuttige tips die hem kunnen helpen om met een nuchtere houding naar de beurzen, adviezen, analyses en cijfers te kijken en de risico's goed in te schatten. De schrijvers richten zich voornamelijk op de thema's rendement, risico, experts en adviezen, en sentimenten of trends op de beurs.
In het kader van rendement en risico is het verkeerd berekenen van het lange termijn rendement volgens de auteurs een veelgemaakte fout. Als uw portefeuille het ene jaar stijgt met 40 procent en het jaar daarop daalt met 40 procent, levert u per saldo in. Velen zullen hier denken dat ze quitte spelen, maar dat is dus niet waar. Reken maar mee: u begint met tienduizend euro en boekt 40 procent winst. Dan hebt u 14.000 euro. Lijdt u in het komende jaar 40 procent verlies, dan bedraagt uw verlies 5.600 (40% van 14.000 euro) en komt u dus uit op 8.400 euro. Per saldo heeft u dus 1.600 euro verlies geleden over de afgelopen twee jaar.
Wanneer het gaat over analyses en adviezen weet bijna iedere belegger wel dat het belangrijk is een bepaald wantrouwen te hebben en niet alles zondermeer aan te nemen. Buijs en Gerritsen richten zich vooral op koopadviezen en credit ratings en laten zien dat er door belangenverstrengeling van de analist of kredietbeoordelaar soms vraagtekens gezet kunnen worden bij de objectiviteit van de adviezen en beoordelingen.
Beleggers zijn net mensen en ook zij trappen dus weleens in een al te mooie aanbieding of laten zich leiden door hypes op de beurs. Bekende voorbeelden hiervan zijn de internetbubbel in 2000 en de teakhoutbeleggingen die Terra Vitalis vanaf het jaar 2000 aanbood tot aan haar faillissement in 2008. Ook hier hebben de auteurs weer enkele onderzoeken op losgelaten en daaruit komt bijvoorbeeld een lijstje met criteria voort waaraan u als belegger een aanbieding kunt herkennen die waarschijnlijk te mooi is om waar te zijn. Eén van de belangrijkste punten daarbij is een minimuminleg van 50.000 euro die bij veel aanbiedingen vereist is. In het geval van een minimale inleg van 50.000 euro is het beleggingsproduct namelijk vrijgesteld van toezicht van de Autoriteit Financiële Markten (AFM). Een aanbieder hoeft in dat geval geen prospectus over het beleggingsproduct op te stellen, waardoor u als belegger minder zekerheid heeft over het product.
Voor de wat meer ervaren belegger zal dit niet veel nieuws zijn. De toegevoegde waarde van dit boek zit voor hem vooral in het feitenonderzoek waarmee de analyses worden ondersteund. En natuurlijk blijft er zelfs met deze lessen een bepaald risico kleven aan beleggen, maar dat is ook juist wat het zo spannend maakt. Zonder risico's immers ook geen hoge rendementen.
Eigen Schuld - Arie Buijs en Dirk Gerritsen -Uitgeverij Bussiness Contact - ISBN:9789047040323 - € 19,90
Amanda Bulthuis
|