De oproer in diverse landen van het Midden-Oosten zal naar mijn verwachting de komende periode als een spreekwoordelijke olievlek gaan uitbreiden over delen van de wereld. De wereld kan niet meer om de nieuwe facebookdemocratie heen! Waar het toe zal leiden, weet ook ik niet. Ik hoop dat op termijn de landen in het Midden-Oosten gezonde evenwichtige democratieën worden. En dat een brede groep van de bevolking profiteert van de (olie)rijkdommen. Voorlopig kampen we door de onrust met sterk stijgende olieprijzen en druk op de financiële markten. Hoe ga je daar als belegger nu mee om?
Ook dreiging Iran? Zijn de onmenselijkheden die Libië momenteel teisteren het hoogtepunt of zal de facebookgeneratie in Iran ('s werelds vierde grootste olie-exporteur), Saudi-Arabië (grootste olie-exporteur) en zelfs China het stokje over gaan nemen? Voor de Westerse belegger is het in ieder geval zaak om de samenstelling van de beleggingsportefeuille in de gaten te houden.
Slecht voor economisch herstel Het klinkt zakelijk maar de olievoorraden van Saudi-Arabië en Iran zijn vele malen groter dan die van Libië. En onrust in die landen zou wel eens het begin kunnen zijn van een aanhoudend hoge benzineprijs. Dit heeft ongetwijfeld blijvende invloed op uw beleggingsportefeuille. Een te hoge olieprijs is namelijk slecht nieuws voor het voorzichtige economische herstel van veel westerse economieën.
Invloed olieprijs op beurs? Afgezien van de onrust die dit momenteel op de beurzen veroorzaakt, is de invloed van de olieprijs op afzonderlijke economieën en ook beurzen enigszins meetbaar. Waar hebben we het over? De meeste emerging markets zijn sterk afhankelijk van de olieprijs omdat deze netto-importeur van olie zijn. Aan de andere kant profiteren enkele commodity -gedreven landen als bijvoorbeeld Mexico, Brazilië en Rusland juist wel van een hoge olieprijs. Volgens website ‘oil dependency' verbruikt de grootste economie ter wereld, de Verenigde Staten, jaarlijks twee keer meer dan het zelf produceert . Geen goed nieuws dus voor de kwakkelende economie daar. Per saldo moet ook de belegger die zijn geld heeft gezet op China en India oppassen. Bijgevoegd is een tabel waarin de olieprijsafhankelijkheid wordt afgezet op een aantal aandelenbeurzen. Opvallend is dat de AEX-index er wel bij zou moeten varen (belang Royal Dutch Shell) en dat de Nasdaq nauwelijks afhankelijk is van olieprijsbewegingen.
Landen- en sectorenallocatie aanpassen? Voor de belegger is dit een uitgelezen moment om de portefeuille aan te passen. De prijsstijging van olie kan namelijk wel eens langer aanhouden dan we nu denken. Denk aan de landen- en sectorallocatie. Wat bedoel ik hiermee? Beleggingen in olierijke landen of beurzen waar oliefondsen gewicht in de schaal brengen is dan het meest voor de hand liggende. Niet China en India, maar Rusland, Mexico en Brazilië. Wat sectorallocatie betreft ligt een overweging in de sector ‘olie- en gas' meer voor de hand dan bijvoorbeeld een sector als ‘Automobiel' en ‘Transport'. Wie voldoende vermogen heeft voor aandelen kan zelfs nog een stap verder gaan. De grondstofverbruikende bedrijven zou ik afbouwen. Een accent zou ik leggen op olieproducerende bedrijven.
Peter Cordes
Bron afbeelding: Riskelia
Peter Cordes heeft geen posities in genoemde landen en of bedrijven. Uiteraard adviseren we onze cliënten hetzelfde als in gestelde column die op persoonlijke titel is geschreven.
Peter Cordes
|