Afgelopen donderdag was het weer raak. De AEX verloor 4,5% op 279 punten. De andere Europese beurzen lieten dezelfde procentuele daling zien. De Dow Jones sloot 3,6% lager op bijna 11.000 punten. Daarmee stond de Dow nog maar 3% boven het dieptepunt van 10 augustus, toen het laagste punt sinds september 2010 werd genoteerd. De Dow was daarna weer gestegen tot 11.492 punten, een winst van 7,5%, maar leverde afgelopen donderdag een groot deel van de winst weer in.
Hoewel koopjesjagers in korte tijd leuke winsten hadden kunnen boeken, is het voor de belegger op de wat langere termijn nog veel te onrustig. In het huidige beursklimaat zijn de koersuitslagen groot en is er weinig nodig om de vlam in de pan te doen slaan.
Opeenstapeling van slecht nieuws
De oorzaak van de daling van deze week lag in een opeenstapeling van tegenvallend nieuws. Ten eerste was daar de verlaging van de raming van de groei van de wereldeconomie door Morgan Stanley van 4,2% naar 3,9%. Ten tweede daalden de verkopen van bestaande woningen in de VS met 3,5% tot een 8-maands dieptepunt. Ten derde steeg het aantal nieuwe aanvragen voor een werkloosheidsuitkering deze week met 9.000 tot 408.000. Ook werd deze week bekend dat de groei in de eurozone terugloopt. Van 0,8% in het eerste kwartaal tot slechts 0,2% in het tweede kwartaal.
Europa is brekebeen
Maar verreweg het belangrijkst waren weer de geruchten over de Europese schuldencrisis. In de VS neemt de verbazing over het weifelende optreden van Europese politici met de dag toe. In de pers wordt het onvermogen om de Europese schuldencrisis krachtdadig aan te pakken breed uitgemeten.
Zo weten de Amerikanen inmiddels dat de noordelijke landen de bestedingen in de hand houden en de zuidelijke landen de problemen veroorzaken door hun hoge schulden en te hoge uitgaven.
Ze weten nu dat Europa uit vele landen bestaat, die dan wel één munt hebben, maar verder zelfstandig opereren en hun eigen standpunten aanhouden waardoor slappe compromissen worden genomen, na lange overlegrondes, vaak alleen maar als de financiële markt ze er toe dwingt.
Ze weten nu dat de top tussen Sarkozy en Merkel niets heeft opgeleverd, behalve dat het plan voor de introductie van euro-obligaties weer van de baan is, het hulpfonds niet wordt vergroot en dat er weer nieuwe voorstellen zijn gedaan om meer invloed op de lidstaten te krijgen. Deze keer in de vorm van een economisch toezichtsorgaan.
Ze weten dat Finland extra zekerheden heeft bedongen bij de hulp aan Griekenland en dat de eurolanden daar nu weer over gaan bakkeleien.
Ook hebben ze het idee dat Europese banken op het punt staan om te vallen. Donderdag verschenen er berichten dat de voorzitter van de Fed, Ben Bernanke, daar bezorgd om zou zijn. Vooral de Franse en Duitse banken zouden in de problemen kunnen komen vanwege de grote belangen in de zuidelijke landen.
Ook verbazen de Amerikanen zich over de grote ijver waarmee Europese landen aan het bezuinigen zijn geslagen. Zelfs landen waar er nauwelijks reden toe is, zoals Groot-Brittannië en ook Nederland, wordt flink gesneden in de uitgaven en wordt op die manier de economische groei naar beneden getrokken.
Ten slotte vragen ze zich af hoe Europa ooit deze problemen denkt te kunnen oplossen en of de Europese problemen niet hun eigen ‘sterke' Verenigde Staten zullen besmetten.
Dan is er weinig aandacht voor de ‘fundamentals'. Helaas missen beleggers dan het nieuws over de industriële productie in de VS, die in juli met 0,9% steeg tot het hoogste niveau in het jaar. En missen ze het nieuws dat de Leading Indicators, die
werden gepubliceerd door de Conference board en een maat zijn voor de economische ontwikkelingen in het komende halfjaar, in juli met 0,5% stegen.
Een gematigde groei blijft intact, maar het wordt steeds meer de vraag of die groei nu door fundamentele economische oorzaken terugloopt, of dat de Europese schuldenproblematiek en de onrust op de financiële markten niet de oorzaak zijn van de daling.
Voor Amerikanen is het inmiddels duidelijk: Europa is het brekebeentje geworden. Het lot van de wereldeconomie en beurzen hangt af hoe Europa, eigenlijk Frankrijk en Duitsland, de problemen gaan oplossen. Totdat Europa dat eindelijk gaat doen, blijft het onrustig op de beurs.
Martin Plooi
Martin Plooi
|