Mogelijkheden
Beleggen in Zuid Amerika kan op veel manieren. Men kan kiezen voor obligaties of participeren in een van de vele fondsen die zich richten op Latijns-Amerika. Daarnaast beschikt het werelddeel over een aantal grote bedrijven en sectoren die typisch voor de regio zijn en waarin rechtstreeks belegd kan worden.
Zuid-Amerika Fondsen en overige beleggingsvormen
Alle grote beleggingshuizen bieden fondsen aan voor Zuid-Amerika. Daarbij liggen de accenten veelal in de energiesector, maar ook de landbouw en andere commodities zijn rijkelijk in Latijns-Amerika te vinden.
Klik hier voor een overzicht van alle beleggingsfondsen in Zuid-Amerika
Uitgelicht: Aandachtspunten op de energiekaart van Zuid-Amerika
Na Venezuela heeft Bolivia de grootste gasreserves van Zuid-Amerika. Na zijn aanstelling in januari 2006 sloot president Evo Morales direct een pact met Chavez van Venezuela op energiegebied; ten opzichte van de VS een duidelijk signaal. Daarnaast is Morales, als afstammeling van Indianen, populair onder de grote groep inheemse mensen in eigen land en enkele buurlanden, waaronder Ecuador. Juist onder deze bevolkingsgroepen vinden velen dat energiebedrijven genationaliseerd moeten worden, waarmee het liberale beleid dat een kwart eeuw lang gevoerd werd, wordt teruggedraaid. Bovendien leeft een groot aantal mensen nog steeds volgens de oude tradities; zij willen de gehele winning een halt toeroepen. Opmerkelijk genoeg kan die lobby in potentie de productie dusdanig beïnvloeden, dat een stijging van de olieprijs onvermijdelijk is. Zo’n vaart zal het voorlopig niet lopen.
Handel met China
Venezuela en Cuba krijgen een steeds betere verstandhouding met China, wat onder meer tot uiting komt in handelsverdragen; Venezuela levert de Volksrepubliek al veel olie. Chavez kan zijn voortrekkersrol in de regio ook hier gestalte geven door Bolivia en Ecuador op het Orient-spoor te brengen. De voornaamste reden is de afhankelijkheid van de VS, die hiermee wordt verkleind. De consequenties van deze overeenkomst voor de Amerikaanse economie zijn onder andere, dat meer betaald moet gaan worden voor importproducten uit Zuid-Amerika. Door het brede Zuid-Amerikaanse front kan men zelfs aangewezen zijn op andere handelspartners, wat dan vanwege de hogere transportkosten tot een zelfde resultaat leidt. Zoals alle landen en handelsorganisaties proberen ook Noord- en Zuid-Amerika een ingang tot China te verkrijgen, dat hierdoor een bijzondere plek inneemt in deze driehoek. Het gesteggel aan de andere kant van de Stille Oceaan kan voor de Chinezen, en wellicht ook voor bepaalde Europese sectoren, gunstig uitvallen als de uitgangspositie vakkundig wordt benut.
Mercosur
Hoewel Brazilië zich niet tegen de VS keert, onderhoudt het wel uitstekende contacten met de linkse leiders in de bovenste regionen van Zuid-Amerika en de Caribbean.President Lula benadrukt met enige regelmaat de politieke en economische ontwikkelingen in Venezuela, Bolivia en Ecuador als historisch en positief te zien. Ook het tweede grootste land van de regio, Argentinië, heeft Venezuela al voor zich weten te winnen. In 2005 werd ruim 30% van de staatsschuld overgenomen, in een poging de Argentijnse economie er versneld weer bovenop te helpen. Het land was in de decennia ervoor afgegleden tot een straatarme natie, maar de kentering is sinds 2003 zichtbaar, mede door ondersteuning van Mercosur. Dit samenwerkingsverband tussen Argentinië, Brazilië, Paraguay, Uruguay en Venezuela is opgericht om vrije handel en vrij verkeer van goederen, personen en kapitaal te bevorderen. Bolivia, Chili, Mexico en Peru zijn zogeheten geassocieerde leden.
Voor Nederland is Argentinië een belangrijke handelspartner, omdat veel Argentijnse waar (agrarisch en industrieel) via Rotterdam door Europa wordt verspreid. De VS hebben momenteel verhoudingsgewijs weinig import en exportverkeer met de Argentijnen. Niettemin kan Mercosur dat op velerlei gebied een front vormen tegen de VS en Argentinië lijkt dat niet in de weg te staan. Momenteel vindt een tactisch steekspel plaats in de gehele regio. Zo krijgt Colombia tegen gereduceerde prijzen Amerikaanse soja aangeleverd. Daarmee werd Bolivia een klap toegebracht, dat voorheen meer dan driekwart van zijn gehele soja-export in Colombia afzette. Het zijn deze tactieken die door de linkse politici in Zuid-Amerika het meest worden verafschuwd en van waaruit de vereniging plaats vindt; in hoeverre men daadwerkelijk de VS kan gaan bedwingen is nog niet duidelijk. Wanneer de opvolger van Bush in 2008 het Witte Huis betrekt, kunnen de verstandhoudingen al vlug herstellen, afhankelijk van de winnaar. Daarna zal het toekomstbeeld snel duidelijker zijn.
|