In het Amerikaanse beleggingsweekblad Barron´s wordt jaarlijks de aandacht gevestigd op een beleggingsmethode met opmerkelijke resultaten ondanks zijn verbluffende eenvoud. De methode is gebaseerd op de reeds jaren bekende Dogs of the Dow-theorie uit de VS. Volgens deze methode worden er aan het begin van ieder jaar tien aandelen gekocht deel uitmakend van de Dow Jones index. Het betreft de tien aandelen met het hoogste dividendrendement.

Na aankoop van deze aandelen behoeft de belegger het gehele jaar verder niets meer te doen. Een jaar later, aan het begin van het nieuwe jaar, dient de belegger zijn portefeuille te herschikken door opnieuw de tien aandelen met het hoogste dividendrendement te kopen. De kans is daarbij  groot dat er een aantal aandelen gewoon in de portefeuille kunnen blijven zitten. 

De strategie is mooi in al zijn eenvoud. Vooraf staat reeds vast op welke datum er tot aan- en verkoop moet worden overgegaan. Ook de reden van de handeling is van te voren bepaald. Dat neemt beleggers de moeilijkste beslissingen van het beleggingsproces uit handen.  De strategie heeft een stelselmatige outperformance van de index tot gevolg waar meer dan 90 % van de professionals in de beleggingswereld slechts van kunnen dromen.

Opmerkelijk is de outperformance van deze strategie. Sinds 1973 realiseerde de strategie een rendement van gemiddeld 17,7 % per jaar terwijl het rendement op de Dow Jones-index in dezelfde periode gemiddeld 11,9 % per jaar bedroeg. Slechts in ´98, ´99 en 2007 deed de index het beter. Het afgelopen jaar was Citigroup de voornaamste oorzaak van de underperformance van de strategie. Dit jaar lijkt de strategie zich weer te herstellen met een outperformance over de eerste twee maanden.

Een portefeuille samengesteld uit hoogrenderende aandelen wordt gedomineerd door een paar sterk uit de gratie geraakte sectoren. Aandelen hebben een hoog dividendrendement omdat de koers als gevolg van impopulariteit laag is. De actuele dogs-portefeuille bestaat uit Citigroup, Pfizer, General Motors, Altria (inmiddels geen onderdeel meer van de Dow Jones), Verizon, AT & T, DuPont, JP MorganChase, General Electric en Home Depot. Hoewel deze aandelen niet allemaal bovenaan prijken op de kooplijsten van de research afdelingen van banken en effectenhuizen zijn het wel gerenommeerde ondernemingen met een jarenlange historie van winstgevendheid. Ondernemingen die in het verleden hebben bewezen moeilijke tijden te kunnen overleven. Het dividendrendement van deze portefeuille is maar liefst 4,27 %. 

Over de afgelopen 35 jaar leidde deze strategie dus stelselmatig tot een outperformance. Een resultaat dat beleggers in deze strategie tot tevredenheid zal stemmen. De te verrichten handelingen zijn beperkt, de transactiekosten relatief laag en bovendien vereist de strategie geen superieure kennis van de financiële markten. De strategie is immers gebaseerd op objectieve, meetbare en voor iedere belegger eenvoudig te verkrijgen gegevens. De strategie heeft waarschijnlijk slechts één nadeel. Van beleggers wordt een eigenschap vereist die niet iedereen bezit: koelbloedigheid. De belegger dient namelijk het gehele jaar - onder alle omstandigheden - met zijn vingers van zijn portefeuille af te blijven. Dat zal niet iedereen even eenvoudig afgaan!