Nogal wat beleggers verkiezen het zelf beleggen boven het beleggen in beleggingsfondsen. Niet geheel verwonderlijk: ruim 80% van alle beleggingsfondsen behaalt een rendement dat lager ligt dan dat van de beursindex zelf. Terwijl zij voor deze onderperformance wel een fikse vergoeding in rekening brengen. Beleggers maken dan ook beter de afweging tussen het beleggen in indexfondsen en het zelf beleggen.

Voordeel van het beleggen in indexfondsen is dat tenminste het rendement van de betreffende beursindex behaald wordt, en dat de kosten minimaal zijn. Deze strategie maakt het verdiepen in individuele aandelen vrijwel overbodig, en kan vrijwel geheel op ‘autopilot' gedaan worden. Belangrijk voordeel daarvan is dat emoties die beleggers nogal eens de verdeerde kant uitsturen als het ware uitgeschakeld worden. Bijvoorbeeld door iedere maand voor een vast bedrag in indexfondsen te beleggen. Hiermee worden relatief veel aandelen gekocht wanneer deze goedkoop zijn, en relatief weinig wanneer deze duur zijn.

Waar de meerderheid van alle beleggingsfondsen slechter presteren dan de beursindex zelf, geldt ditzelfde voor particuliere beleggers. Zeker voor hen die zich zonder duidelijke strategie op de aandelenbeurs begeven. Voor hen die echter bereid zijn de nodige tijd aan research te besteden biedt het zelf beleggen echter wel degelijk een interessante uitdaging. En wanneer gebruik wordt gemaakt van een goedkope effectenbroker en het aantal transacties beperkt wordt gehouden, kunnen ook de kosten binnen de perken blijven.

Dit zelf beleggen maakt het mogelijk een persoonlijke invulling aan een portefeuille te geven. Bijvoorbeeld om daarmee zelf ontwikkelde strategieën toe te passen of juist bepaalde sectoren te overwegen danwel in het geheel te mijden. De benodigde achterliggende research vormt overigens wel vaak een tijdsintensief proces, maar dit continu veranderende proces vormt voor velen juist ook een grote, aantrekkelijke uitdaging.

In ieder geval geldt dat beleggers - in fondsen danwel in individuele aandelen – er goed aan doen blijvende focus te hebben voor de risico's. Vindt u een waardedaling van uit totale portefeuille van 20% bijvoorbeeld maximaal toelaatbaar? In dat geval berekent u het maximale gedeelte aan aandelenbeleggingen in uw portefeuille als volgt:

Gedeelte aandelenbeleggingen portefeuille = Maximale waardedaling portefeuille X maximale waardedaling aandelenbeleggingen

Schat u de maximale waardedaling van uw aandelenbeleggingen in een rampscenario op 50% en is een maximale waardedaling van de portefeuille van 20% voor u toelaatbaar, dan beperkt u het aandelengedeelte van uw beleggingsportefeuille tot 40%. Hierbij waakt u er vervolgens uiteraard wel voor dat u met het resterende deel van uw portefeuille geen samenhangende risico's aangaat.

Tenslotte geldt dat nogal wat beleggingsstrategieën die op termijn superieure resultaten opleveren, dat op korte termijn zeker niet altijd hoeven te doen. Zo maakte zelfs 's werelds beste belegger allertijden, Warren Buffett het drie keer mee dat de waarde van zijn investeringvehikel Berkshire Hathaway in waarde halveerde. Tevens kan het voorkomen dat beleggingen weliswaar renderen, maar tijdelijk (flink) achterblijven bij het rendement van de beursindex zelf.

Degenen die zelf beleggen, zelfs zij die de beurs met een uiterst degelijke strategie betreden, dienen negatieve rendementen en relatieve onderperformance op korte termijn voor lief te nemen. Vele studies hebben echter aangetoond dat ‘value-beleggen' op wat langere termijn bezien juist tot extra rendement leidt. Deze kans op extra rendement, maar zeker ook de uitdaging zelf wegwijs te worden in de wondere wereld van beleggen, vormt voor velen aanleiding de beleggingen in eigen hand te nemen.