Eerder schreven we al eens dat de relatief slechtste bedrijven het sterkst in koers gestegen zijn. Bedrijven met een laag rendement op hun eigen vermogen stegen namelijk het meest. Hoe hoger het rendement op het eigen vermogen ligt, hoe beter een bedrijf gemiddeld genomen is. Vooral relatief kleine maar evenzo financiële, grondstofgerelateerde en cyclische bedrijven wisten veelal ruim meer dan in koers te verdubbelen. Eerder gingen beleggers er bij deze bedrijven nog van uit dat het einde der tijden nabij zou zijn. Een soortgelijke ontwikkeling zagen we overigens eind 2002 toen een wederopstanding van de technologieaandelen de vorige stierenmarkt inluidde.
 
Aardig om te weten: op een gemiddelde stierenmarkt wordt ongeveer een derde van de koersstijgingen behaald in het eerste jaar volgend op het dieptepunt van de koersen. In het daaropvolgende jaar is gemiddeld sprake van een stijging van circa 12%. Uiteraard zijn dit gemiddelden, maar toch.
 
Tweede fase

 

Historisch gezien blijken kwaliteitsaandelen (lees: aandelen van bedrijven met sterke competitieve posities) het juist relatief goed te doen wanneer de stierenmarkt volwassen wordt. Zo noteren momenteel nogal wat kwaliteitsbedrijven in termen van koers/winst-verhouding (KW) niet enkel fors onder hun eigen langjarig gemiddelde, maar tevens onder het gemiddelde van de markt als geheel.
 
Om met een concreet voorbeeld te komen, het farmaceutische bedrijf Johnson & Johnson:
 
JAAR - KW
 
2000 - 27,6
2001 - 28,3
2002 - 26,6
2003 - 22,0
2004 - 20,4
2005 - 19,3
2006 - 16,7
2007 - 17,6
2008 - 14,2
2009 - 13,1
2010 - 11,9*
 
Hetzelfde geldt voor vele andere kwaliteitsaandelen. Zoals u waarschijnlijk wel weet, zijn dit ook de aandelen waar wij onszelf met name op richten. Mede afgaande op historische precedenten zullen met name dit type aandelen het de komende jaren goed gaan doen. Zowel in absolute als in relatieve zin.
 
Overigens, Johnson & Johnson wist het afgelopen decennium circa 80% in koers te stijgen. Dit nog afgezien van haar dividenden. Deze koersstijging wordt verklaard doordat de stijging van de winst per aandeel sterker is gebleken dan het negatieve effect van een dalende waardering.

 

Wijzelf beschouwen Goldman Sachs als de slimste zakenbank ter wereld. Inmiddels zijn er daarvan ook niet meer zoveel, maar dat terzijde. Net als naar ons eigen oordeel ligt er in de visie van Goldman Sachs een aantrekkelijke, lange periode met mooie rendementen voor aandelenbeleggers in het vooruitzicht. Volgens analisten van Goldman Sachs bevinden we ons momenteel op de grens van de 'hoopfase' en de 'groeifase' van de huidige stierenmarkt. In de groeifase stijgen aandelen doorgaans minder explosief. Maar toch kunnen dan nog mooie rendementen worden opgetekend doordat deze fase doorgaans langer aanhoudt.
 
Goldman Sachs stelt dat een gemiddelde groeifase in een stierenmarkt 33 maanden duurt en gemiddeld 11% rendement op jaarbasis oplevert. Na de groeifase volgt dan nog de 'optimistische fase' die met gemiddeld 14 maanden wat korter duurt maar wel gekenmerkt wordt door krachtige koersstijgingen. Gemiddeld zo'n 24% op jaarbasis. Na de optimistische fase is het volgens Goldman Sachs uit met de pret en zullen aandelen aan een nieuwe neerwaartse periode beginnen. Maar dat duurt gelukkig dus nog wel even.
 
Fluctueren

 

Bent u zich er overigens van bewust dat aandelen vrijwel nooit in een rechte lijn zullen stijgen of dalen, maar ook tussentijds altijd in koers zullen fluctueren. Ziet u in dit licht ook de vrij scherpe koersdalingen van de afgelopen dagen. Tellen we beide periodes uit het scenario van Goldman Sachs bij elkaar op, dan komen we tot een totale periode van 47 maanden met per saldo stijgende koersen. Noteert u 31/12/2013 dus alvast in uw agenda...
 
Of luistert u gewoon goed naar wat u allemaal hoort op verjaardagen en partijtjes. Wanneer beleggen weer bij uitstek het favoriete gespreksonderwerp is dan naderen we naar alle waarschijnlijk het einde van de huidige stierenmarkt. Wanneer iedereen weer aandelen wil hebben, wordt u zelf het beste juist voorzichtiger. Een wijze les van Warren Buffett. Zelf trouwens niet geheel toevallig de grootste aandeelhouder van Goldman Sachs.