Of nu Obama of Clinton 'the right man for the job' is, blijft moeilijk in te schatten. Dat is ook niet aan een Nederlander om te beoordelen, uiteindelijk, maar aan alle Amerikanen met stemrecht.

 

Is het jammer met Clinton de kans op een vrouwelijke president vervlogen is? Ook dat is lastig te beoordelen; het gaat natuurlijk bij presidentskandidaten in de eerste plaats om zijn of haar kwaliteiten, niet zozeer om het geslacht, hoewel je zou kunnen beargumenteren dat ook dat een kwaliteit kan zijn. Of tenminste een toegevoegde waarde. Dat geldt in mindere mate voor huidskleur.

 

In de Volkskrant haalde een vrouwelijke Clinton-fan een mannelijke demonstrant aan, die op een bijeenkomst een 'Strijk mijn overhemd'-spandoek toonde. "Als het bij Barack Obama was geweest en er had gestaan 'Poets mijn schoenen', was de wereld te klein geweest. We staan toleranter tegenover seksisme dan tegenover racisme." Ik denk dat dit zo is, ook bijvoorbeeld in Nederland.

 

De kans is echter groter dat het nieuwe geluid van Obama de doorslag heeft gegeven. Amerikanen zijn namelijk ook niet gek, hoewel de huidige gekozen president de indruk wekt dat men gedurende de eerste vier jaar van diens bewind massaal heeft zitten slapen. Bovendien heeft Clinton een soms harde uitstraling, die niet iedereen bevalt. Daarbij behoort ze ook tot het establishment, waar de VS vanaf blijken te willen.

 

Maar gedurende de voorverkiezingen, bij elke overwinning van Obama, kwam bij mij vaak een controversieel liedje van John Lennon bovendrijven. Daarin zit de regel: "Woman is the slave of the slaves, think about it", die Lennon toeschrijft aan de grote Ierse socialist James Connolly. De essentie van het liedje is, dat pas na alle minderheden en verschoppelingen de vrouw komt. Zou dat toch niet een beetje waar zijn, als je het punt van de Clinton-fan meeweegt? Think about it.

 

Natuurlijk verloor niet een vrouw van een zwarte, maar Clinton van Obama. Maar ze verloor wel...