China is de laatste tijd vooral op een minder florissante wijze in het nieuws in verband met de naderende Olympische Spelen. Ondertussen stoomt de Chinese economie echter gewoon door alsof er niets aan de hand is. Hoewel de economie nog steeds ijzersterk is doen de autoriteiten er inmiddels wel van alles aan om de kwaliteit van de Chinese economie te verbeteren.

Men heeft het adagium “groei tegen elke prijs” ingewisseld voor een meer duurzame en breder gedragen groei. Zo hebben de autoriteiten maatregelen genomen om de binnenlandse consumptie te stimuleren en ´s lands afhankelijkheid van de kapitaalintensieve investeringen en de export te reduceren. Deze strategie lijkt resultaten af te gaan werpen. Zowel de investeringen als de exportgroei zijn de laatste jaren aanzienlijk gematigd terwijl de gemiddelde Chinees steeds meer gaat consumeren.

Dat merken wij overigens ook in de rest van de wereld. Nu de Chinees meer auto gaat rijden stijgen de prijzen voor brandstof en metalen. Daarnaast heeft de toegenomen vleesconsumptie in China gevolgen voor bijvoorbeeld de prijs van graan. De lustig consumerende Chinees veroorzaakt – zij kunnen er ook niets aan doen, geef ze eens ongelijk – zo forse prijsstijgingen op allerlei grondstoffenmarkten over de hele wereld. De grondstoffenspeculant vaart er wel bij.