De economische groei van China over het derde kwartaal kwam uit op 9,1% Reden voor de Chinese beurzen om gemiddeld zo'n 4% te dalen. De schuldencrisis heeft ongetwijfeld effect op de nieuwe groeimotor van de wereld. Moeten we ons nu zorgen maken om de Chinese groei of is er slechts sprake van een wenselijke zachte landing?
Ongekend hoge groei
De groei is China is net zo hoog als het werkloosheidspercentage van de Verenigde Staten (VS). Dus waar hebben we het over? Toch werd de 9,1% over het derde kwartaal door de financiële markten slecht verteerd. De beurzen in China verloren op de dag van berichtgeving zelfs meer dan 4%.
De gerealiseerde groei over het derde kwartaal bedroeg niet de verwachte 9,2%, maar slechts 9,1%. Het is blijkbaar ‘ons' uitgangspunt dat de waardering van een feitelijke uitkomst bepaalt. Wat de markt naar alle waarschijnlijkheid deed schrikken, is de parallel die te trekken is met de situatie in 2008. Toen was er ook sprake van het gevaar van oververhitting. Ook toen kwam China met verkrappingsmaatregelen. Maar dit bleek te laat toen een scherpe daling van de export van het land de economie raakte.
Minder afhankelijk van export
Toch ligt het nu iets anders. Allereerst wil ik de markt eraan herinneren dat we vorig jaar schreeuwden om afkoeling van de economische groei. Dat niet China, maar onze schuldenproblematiek de economische vooruitzichten momenteel doen verslechteren, is inmiddels een keihard feit. Daar heeft ook China last van.
Toch is de invloed van de schuldencrisis nu minder groot dan die van de crisis in 2008. Waarom? China is namelijk minder afhankelijk van export dan in 2008 het geval was. Destijds zorgde de export voor 35% van het bruto nationaal product. Tegenwoordig is dit nog maar 30%. Dit betekent simpelweg dat de interne markt gewoon gestaag doorgroeit.
Daarnaast zijn de verkrappingsmaatregelen door China eerder ingezet dan in 2008 het geval was. In 2008 bleek het te laat. Nu heeft het er juist toe geleid dat veel bedrijven dit jaar extra aandacht aan hun balansen hebben kunnen besteden. Daarbij zijn medio dit jaar ook massaal voorraden afgebouwd.
Wie betaalt, bepaalt
Daarnaast moeten we niet onderschatten dat de economische wet ‘wie betaalt, bepaalt' meer gaat gelden. China is nu veel beter in staat om ook de economie buiten haar landsgrenzen te beïnvloeden. Neem de mededeling dat China bereid is om financiële steun aan de eurozone te bieden. Ze willen zelfs Europese staatsbelangen opkopen. Zo kochten ze eerder een groot deel van de haven in Griekenland. Hiermee verwerven ze niet alleen strategische belangen, maar ook kunnen ze hiermee de nodige injecties doen om de exportmarkten te waarborgen om uiteindelijk mee te bepalen. Zover is het niet, want Europa is nog steeds van mening dat het de problemen zelf de baas kan. Ik schat in dat China weer aanschuift op het moment dat de problemen te groot worden.
Massale inkoop grondstoffen
Tot slot wil ik aangeven dat er nog een argument is dat spreekt voor een zachte landing. Enkele cijfers over september zijn erg geruststellend. De Chinese detailhandelsverkopen stegen afgelopen maand met 17,7%. Ook de industriële productie versnelde met 13,8% groei en de buitenlandse investeringen in China zijn in september met 8% gestegen.
Dit positieve nieuws kent daarbij nog een andere ingang. Volgens Reuters is de hoeveelheid geïmporteerde koper en ijzererts naar China in september niet zo hoog geweest als in januari van dit jaar. Dat heeft volgens mij een aantal oorzaken. Allereerst is door de verkrappingsmaatregelen en verminderde economische vooruitzichten in de afgelopen 9 maanden minder voorraad opgebouwd die nu aangevuld moeten worden richting het belangrijke laatste kwartaal.
Ten tweede is de prijs van koper en ijzererts vanaf mei behoorlijk gedaald. Koper en ijzererts zijn gemakkelijk op te slaan. China heeft dus gewoon slim gebruik gemaakt van de marktomstandigheden. Dat is nog eens handelsgeest waar we in Europa een puntje aan kunnen zuigen.
Protectionisme groter gevaar
De zorgen over de Chinese economie zijn wat mij betreft niet geheel op hun plaats. De verminderde export is voor China natuurlijk niet geheel onbelangrijk. Toch staat het land er nu sterker voor dan in 2008. Als ik me dan toch ergens zorgen om moet maken, is het de recente maatregel van Amerika om importheffingen te gaan voeren op goederen afkomstig uit landen waarvan Amerika denkt dat de munt bewust laag wordt gehouden. Deze maatregel heeft een gevolg waar we ongetwijfeld meer over gaan lezen. Protectionisme is namelijk een groot gevaar voor de wereldeconomie.
Peter Cordes
Peter Cordes
|
KOERSEN
STIJGERS
DALERS
HOOGSTE SPAARRENTE
