Terwijl de gemiddelde staatsschuld van de G-7 landen met 94 % inderdaad aan de hoge kant is, bedraagt deze in de tien grootste emerging markets daarentegen slechts 37 %. En daar steekt de Chinese staatschuld dan nog behoorlijk rooskleurig bij af. Want deze bedraagt slecht 18 % van het BNP.

Tegen dat licht bezien is de forse koersdaling sinds het begin van dit jaar op de beurs van Shanghai - waar de lokale A-shares worden verhandeld - opmerkelijk. De index daalde van boven de 3400 punten tot een laagste punt van 2600 punten vorige week. Een koersval van 24 % en daarmee bevindt deze beurs zich officieel zelfs in een bearmarket. De lokale A-shares noteren dit jaar na een kleine opleving nu met een kleine 20 % verlies terwijl de in Hong Kong genoteerde H-shares – beschikbaar voor buitenlandse beleggers -  een verlies realiseerden van 10 %. Daarmee blijft de Chinese beurs dit jaar ruimschoots achter bij zowel de westerse markten als de andere emerging markets.

Daar zijn enkele redenen voor aan te voeren. Ten eerste zijn de autoriteiten reeds enige tijd druk bezig de eind 2008 op grote schaal ingezette stimuleringsmaatregelen stap voor stap weer terug te draaien. Zo werden banken gemaand hun uitbundige kredietverlening weer enigszins aan banden te leggen en werden de reserves die banken bij de centrale bank moeten aanhouden inmiddels reeds drie keer verhoogd. Hierdoor werd er weer liquiditeit uit het financiële systeem gezogen. Op korte termijn zijn dergelijke maatregelen uiteraard niet bevorderlijk voor de koersen maar op lange termijn draagt het wel bij aan de gezondheid van de economie.

Om aan de toegenomen kapitaaleisen van de monetaire autoriteiten te kunnen voldoen dienden de Chinese banken hun eigen vermogen te verhogen. Het gevolg was een golf van nieuwe emissies van bankaandelen. Dit sterk toegenomen aanbod van aandelen had natuurlijk ook gevolgen voor de koersvorming op de beurs. Zeker wanneer wij weten dat Chinese banken zo‘n 20 % uitmaken van de index. Zonder een goede performance van de banken zal de beurs als geheel niet snel weer aan een nieuwe rally beginnen.

Daarnaast trachtten de autoriteiten ook de enigszins verhitte vastgoedmarkt af te koelen. Want de vastgoedprijzen zijn het afgelopen jaar maar liefst met 14 % gestegen. En in grote steden als Beijing, Shanghai en Shenzhen nog aanmerkelijk meer. Verhoging van de hypotheekrente en het vereiste eigen kapitaal bij de aankoop van een tweede huis en het op grotere schaal bouwrijp maken van voor gewone woningbouw geschikte gronden hebben er inmiddels toe bijgedragen dat de vastgoedprijzen zich enigszins stabiliseren. Overigens is China een zeer groot land en betekent een explosie van de prijzen in een aantal verstedelijkte gebieden nog niet dat de vastgoedprijzen over heel China oververhit zijn geraakt.

Bovengenoemde maatregelen tezamen met de voortgaande crisis in de Eurozone hebben er toe bijgedragen dat het positieve sentiment onder beleggers sinds de jaarwisseling aanzienlijk is afgenomen. Met een forse koersdaling tot gevolg. Maar nogmaals, China heeft een zeer beperkte staatsschuld, kent een sterke economische groei van 11,9 % op jaarbasis terwijl de angst voor inflatie tot op heden ongegrond is. Want de prijzen zijn in China het afgelopen jaar met niet meer dan 2,8 % toegenomen. Aangezien China zich steeds meer omvormt van een exportgeoriënteerde naar een consumptiegedreven economie zou een te verwachten appreciatie van de valuta – de yuan – zo langzamerhand ook geen onoverkomelijk bezwaar meer behoeven te zijn. Een sterke yuan kan de inflatiedreiging bovendien onder controle houden. De forse koersdaling sinds de jaarwisseling biedt daarom mooie kansen voor beleggers om deel te nemen in ‘s werelds grootste opkomende economie.

Jan-willem Nijkamp
Inmaxxa Vermogensbeheer