Op dit moment zien wij voor de korte en middellange termijn nog vrij veel volatiliteit. Een groot deel van het vermogen is bij ons dan ook belegd in vrij zekere waarden. Met een kleiner deel spelen we actiever in op bewegingen in de markt.

Op de lange termijn kan je misschien stellen dat aandelen nu relatief goedkoop zijn. Op basis daarvan zeggen wij dat instappen een risico is, maar eruit blijven is dat zeker ook.

Maar hoe lang is lang? Wanneer je voor de hele lange termijn groei zoekt en de risico's kunt dragen, zoek het dan absoluut buiten Europa, in regio's waar de echte groei nog gaat komen, bijvoorbeeld in regio's zoals Afrika, Singapore, Bangladesh of Midden Amerika.

Als we er vanuit gaan dat de Europese economie het komende jaar blijft kwakkelen, is het zaak om aandelen te mijden die voor een groot deel afhankelijk zijn van Nederland en/of Europa. De zwakte in de markt biedt uiteindelijk wel mooie koopkansen voor individuele aandelen. Maar stap de komende tijd niet over de volle breedte in. Beleggingsfondsen of trackers gericht op de Nederlandse (en Europese) beurs zijn dus uit den boze.

Daarnaast is het een gemakkelijke inkopper om te stellen dat men geen aandelen moet kopen in staatsobligaties of obligatiebeleggingsfondsen. Het risico weegt totaal niet op tegen het rendementsverschil en de extra kosten ten opzichte van het geld liquide houden op een goede renterekening. Dan ben je gelijk ook slagvaardiger om kansen te benutten.

Dit is de meest gestelde vraag aan vermogensbeheerders en tegelijkertijd een niet te beantwoorden vraag. Als vermogensbeheerder moet je altijd praten vanuit kansen; immers, het alternatief is dat een belegger zijn geld op rente zet en dan verdien je niets.

Hoe vervolgens de beurs zich ontwikkelt is eigenlijk niet echt belangrijk. Wat is immers een beurs? Is dat de AEX, of de Dow-Jones? Binnen een beurs pakken wij een rode pen en strepen alle aandelen weg waarin we op dat moment liever niet beleggen. Uiteindelijk houd je een mooie selectie aan aandelen (of andere beleggingsinstrumenten) over waarin wel vertrouwen is. Vervolgens is het een kwestie van onderhoud, de portefeuille en de markt continu monitoren op kansen en bedreigingen en daar waar nodig actie ondernemen.

Begin dit jaar riep een aantal goeroes dat je moet beleggen in de agrarische sector. De Rabobank herhaalde dit twee maanden geleden door aan te geven dat de productie van voedsel de komende decennia het grootste vraagstuk zal worden. Daar ben ik het helemaal mee eens, maar dat betekent niet dat je zonder nadenken moet beleggen in agrarische grondstoffen of een agrarische index, dat moet je verder uitwerken en specificeren. Onze voorkeur gaat uit naar rechtstreekse beleggingen in aandelen van agrarisch gerelateerde bedrijven. De meeste aandelen uit deze sector zijn overigens genoteerd in dollars.

In principe ben ik veel te nuchter voor beurswijsheden. Die wijsheden worden meestal gebruikt op het moment dat het iemand toevallig het beste uitkomt en nooit om rationele beslissingen te nemen. Hoe vaak ik wel niet een ongelukkige belegger spreek die roept dat ‘je stil moet zitten als je geschoren wordt'. Die beleggers roepen dat over vijf jaar nog en dan is verlies nemen helemaal pijnlijk. En als een professional zoiets roept gaat het helemaal jeuken.

Als ik er dan toch één moet noemen, en dat past wellicht goed in deze roerige beurstijd, is dat: ‘Het eerste verlies is het beste verlies!'. Als je nooit bereid bent om verlies te nemen, dan zit je vroeg of laat per definitie met een portefeuille geheel gevuld met verliesposities waar je nooit meer uitkomt. Beleggen is keuzes maken en er is vrijwel altijd wel een goed alternatief te bedenken voor een (verlies)positie.

Al sinds mijn studie ben ik actief op het gebied van vermogensbeheer en advies voor particuliere beleggers. Na werkervaring door stages en bijbaantjes bij verschillende effectenbanken ben ik in 1996 bij een onafhankelijke vermogensbeheerder gestart. Hier heb ik dertien jaar bijgedragen aan de uitbouw van de dienstverlening en de cliëntenkring en in die tijd is het kantoor uitgegroeid tot één van de grootste onafhankelijke vermogensbeheerders van het land.

In 2009 ben ik bij DCA-Vermogensbeheer aan de slag gegaan om DCA op de kaart te zetten. DCA richt zich met name op (gestopte) agrariërs. Inmiddels is DCA-Vermogensbeheer uitgegroeid tot De Vermogensbeheerder voor Agrarisch Nederland.

Vanuit DCA-Vermogensbeheer zijn we Helder Vermogensbeheer gestart. Helder Vermogensbeheer staat voor een degelijke, no nonsense allround vermogensbeheerdienstverlening voor particuliere en zakelijke cliënten tegen de laagste beheer- en bankkosten van Nederland. Qua opzet is Helder Vermogensbeheer 100% klaar voor het komende beleid van de regering en toezichthouders inzake transparantie en vergoedingsstructuren.

 

Tjerk Smelt