Binnen de selectie van landen speelt liquiditeit van de aandelen een grote rol. Met name veel Afrikaanse landen kennen weinig ontwikkelde aandelenbeurzen met slechts een handjevol kleine namen waarin nauwelijks handelsactiviteit is. Een voorbeeld is Ivoorkust. Aandelen uit dit West-Afrikaanse land worden momenteel nauwelijks door beleggers aangeraakt. Het land heeft in de afgelopen jaren veel politieke onrust gekend, de concurrentiepositie op de koffie-en cacaomarkt is verzwakt en corruptie is onverminderd groot. Het land heeft een aandelenbeurs, maar deze is onderhevig aan een sterke mate van illiquiditeit. Beleggers die toch in dit land willen beleggen, doen dit het makkelijkst via futures in cacao. Ivoorkust is ondanks toenemende concurrentie van andere landen nog altijd met afstand de wereldwijde leider in cacao-export.

In tegenstelling tot Ivoorkust heeft Nigeria zich ontwikkeld tot een populair oord voor beleggers. Hoewel ook dit land veel politieke onrust heeft gekend, zien veel fondsmanagers het tij keren. De regering lijkt in stabiel vaarwater terecht zijn gekomen en heeft de eerste stappen richting hervorming van de financiële sector gezet. Na Zuid-Afrika is de Nigeriaanse beurs de meest liquide van Afrika, met ondernemingen uit verschillende sectoren. De economie van Nigeria wordt gedomineerd door olie, maar fondsmanagers beleggen hier vooral in banken, brouwerijen, cement en voedingsmiddelen. Een waarschuwing blijft op zijn plaats: corruptie is nog steeds sterk aanwezig en de huidige relatieve politieke stabiliteit is geen garantie voor de toekomst.

 

Het is voor de individuele belegger zeer lastig om zelf te beleggen op Afrikaanse beurzen. Daarnaast is er vergeleken met westerse bedrijven veel minder transparantie naar de markt. Wie wil beleggen in Afrika kan dit het beste doen via een beleggingsfonds. De meeste beheerders hebben de noodzakelijke contacten op de lokale markten en kunnen ook de liquiditeit goed inschatten. Dat fondsbeleggen in Afrika iets van de afgelopen jaren is, zien we aan de oprichtingsdata van de fondsen: slechts 5 van de 29 fondsen bestaat langer dan 3 jaar. Ook zien we hier dat de meeste fondsen vooral in het relatief ontwikkelde, veilige en liquide Zuid-Afrika beleggen.

 

Sommige fondsen, zoals Intereffekt Emerging Africa en Mango Capital beleggen juist alleen in landen buiten Zuid-Afrika. Het aardige van deze fondsen is, dat het de avontuurlijke belegger die specifieke exposure naar de kleinere landen geeft. Wel is het jammer dat dergelijke exotische fondsen vaak hoge kosten in rekening brengen. Intereffekt Emerging Africa en Mango Capital hebben bijvoorbeeld beide een basisfee van maar liefst 2%, én met een performance fee in goede jaren. Beleggers doen er dan ook goed aan om de kostenstructuur van de fondsen goed onder de loep te nemen en met elkaar te vergelijken.