Sommige beleggers beleggen liever niet in Amerikaanse aandelen. Zij willen niet afhankelijk zijn van de fluctuaties van de Amerikaanse dollar. Dat is goed te begrijpen. Minder begrijpelijk is het feit dat deze beleggers soms beweren bij voorkeur in bedrijven als Ahold en Koninklijke Olie te beleggen.
Het gaat om de omzet...

Een bedrijf als Ahold haalt ongeveer 60% van zijn omzet uit Amerika. Eigenlijk kan daarom misschien wel gesproken worden over een 'Amerikaans bedrijf' waarvan u toevallig in euro's aandelen kunt kopen. Overigens behalen ook vele andere grote Europese bedrijven een belangrijk deel van hun omzet buiten Europa.

Omgekeerd kan hetzelfde gelden: een typisch 'Amerikaans bedrijf' als Nike bijvoorbeeld haalt zo'n 60% van zijn omzet buiten Amerika. Dat werkt zo bij heel wat meer grote Amerikaanse bedrijven. En juist het gedeelte van de omzet dat buiten de Verenigde Staten behaald wordt, bijvoorbeeld in opkomende markten als Brazilië, Rusland, India of China, groeit vaak extra snel. Deze van oorsprong Amerikaanse bedrijven worden daarmee steeds minder afhankelijk van de omzet die zij in Amerika zelf realiseren.

Veel keuze
Amerika kent een zeer groot aantal beursgenoteerde bedrijven. En vaak meer dan in Nederland en Europa geldt dat deze bedrijven met name gericht zijn op de creatie van aandeelhouderswaarde.

Enerzijds geldt dus dat het aantal om uit te kiezen simpelweg groteris, anderzijds dat de bedrijven doorgaans aandeelhoudersvriendelijker zijn. Daarnaast geldt dat over Amerikaanse bedrijven meestals betere data beschikbaar zijn.

Bovengenoemde zaken – de grotere aantallen, bedrijven die over het algemeen meer gericht zijn op de creatie van aandeelhouderswaarde en de betere beschikbaarheid van data – zorgen ervoor dat ook Europese beleggers nogal eens ‘Amerikaanse’ aandelen tegenkomen waarvan een extra hoog rendement wordt voorzien. Dit kan door een Europese belegger als het ware beschouwd worden als compensatie voor het extra valutarisico.

Amerika zo slecht nog niet
Hoewel in West-Europa soms wat minachtend over Amerika gesproken wordt, is dat niet altijd terecht. Zo staan bijvoorbeeld acht van 's werelds tien beste universiteiten in Amerika. Ook staat Amerika bovenaan als land dat de meeste Nobelprijzenwint.

Vergeleken met de eurolanden geldt dat de verhouding tussen staatsschuld en grootte van de economie (bbp) ongeveer gelijk is. De Amerikaanse economie is echter dynamischer, innovatiever en groeit inmiddels weer. Amerika heeft een jongere bevolking die de komende drie decennia zal groeien van de 300 miljoen nu tot meer dan 400 miljoen rond 2043. Europa staat aan de vooravond van zijn pensioen en zal in bevolkingsaantal juist gaan krimpen.

En, om nog een ander belangrijk punt te noemen: de gemiddelde Europeaan heeft aanmerkelijk minder geld voor zijn pensioen gereserveerd dan de gemiddelde Amerikaan. Nederland vormt hierbij een positieve uitzondering. Wie geen pensioen opbouwt, merkt daar gedurende zijn werkzame leven vrijwel niets van. Echter; eens zal het besef gaan komen.


Samengevat
Op wat langere termijn is het nog maar de vraag of het actuele negativisme over de Amerikaanse economie wel terecht is. Desalniettemin vormen valutafluctuaties onmiskenbaar een extra beleggingsrisico. Daarbij moet worden opgemerkt dat veel grote Amerikaanse bedrijven een steeds groter gedeelte van hun omzet buiten Amerika zelf behalen.

Door het grote aantal beursgenoteerde bedrijven in Amerika, hun vaak sterke focus op de creatie van aandeelhouderswaarde en de betere beschikbaarheid van data, zijn vooral ook in Amerika aandelen te vinden waarvan een extra hoog koersrendement verwacht mag worden. Dit verwachte extra rendement kan beschouwd worden als een vorm van compensatie voor de tussentijdse fluctuaties in de valutaverhoudingen.