Deze week kregen financiële dienstverleners die beleggingsadvies geven een brief van de AFM. Omdat beleggingsadvies ook gaat vallen onder de Europese richtlijn voor markten in financiële instrumenten (MiFID), moeten zij een nieuwe vergunning aanvragen.
In een zeer summiere brief van slechts één kantje, in 7 regels tekst, werd de mededeling gedaan. De tekst is hieronder weergegeven:
“Als u wilt blijven adviseren over alle financiële instrumenten of hierover orders doorgeven, dient u hiervoor opnieuw een vergunning aan te vragen. Het formulier vergunningsaanvraag beleggingsonderneming kunt u vinden op de website www.afm.nl. Op een vergunning(aanvraag) voor het adviseren over en doorgeven van orders in alle financiële instrumenten zijn zwaardere eisen gesteld. Tevens zijn er hogere kosten aan verbonden. De kosten zijn op dit moment vastgesteld op € 10.000 voor de vergunningaanvraag, € 700 voor elke betrouwbaarheidstoetsing, € 1.050 voor elke deskundigheidstoetsing en € 1.000 voor elke aanvraag voor een verklaring van geen bezwaar.”
Dit betekent dat een groot deel van de meer dan 11.000 financieel dienstverleners opnieuw een vergunning moet aanvragen van minimaal 12.000 euro terwijl ze precies dezelfde werkzaamheden verrichten als vroeger. Alleen maar omdat ze nu onder een Europese richtlijn gaan vallen moet elke financieel dienstverlener door de ambtelijke molen.
De kosten zijn, zeker voor kleine advieskantoren, hoog. Vroeger kostte een vergunning 1.460 euro, nu 10.000 euro, een toename van meer dan 500%.
Het is uitermate vreemd dat dit zomaar kan. Stelt u zich voor dat uw rijbewijs van de een op de andere dag ongeldig wordt verklaard. Of u hem maar even opnieuw wilt aanvragen en 5 keer meer wilt betalen.
Beperk hoge kosten
Het is mij onduidelijk waarom de AFM kiest voor deze omslachtige weg. Het zou veel logischer zijn om een uitbreiding te maken op de huidige vergunning, aanvullende eisen te stellen aan financieel dienstverleners, en te toetsen of ze aan de aanvullende eisen voldoen. Het is nu al zo dat financieel dienstverleners elk jaar verslag uitbrengen aan de AFM over de bedrijfsvoering (het ‘selfassessment’), dus de uitvoering hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn. En wat als over twee jaar de eisen weer wijzigen? Moet dan weer een nieuwe vergunning worden aangevraagd?
Eén effect van de maatregel is wel duidelijk. Het wordt voor kleine kantoren en eenmanszaken moeilijker om de kosten op te brengen. Dat bevoordeelt de grote banken en verzekeringsmaatschappijen. Dat is jammer, want keer op keer blijkt dat juist zij het vertrouwen van hun cliënten beschamen. Denk aan de LegioLease affaire, de beleggingsverzekering die door de hoge kosten niets opbracht en in de volksmond woekerpolis is gaan heten.
Daarom roep ik de AFM op: bedenk een andere methode voor de invoering van dit onderdeel van de MiFID, laat de kleine advieskantoren op basis van zijn huidige vergunning zijn werk doen en jaag ze niet op kosten. Want uiteindelijk betaalt de consument de rekening.
Martin Plooi
|